قصور پزشکی
59 بازدید
تاریخ ارائه : 4/6/2013 9:49:00 AM
موضوع: حقوق

بسياري از پزشكان با دقت در عمل‌هاي جراحي سعي در ارتقاي سلامتي بيماران دارند. اما متأسفانه در برخي مواقع مرتكب قصور مي‌شوند. از آنجا كه خطاي آنها عمدي نيست خودشان هم به دنبال وقوع چنين مواردي از نظر روحي بسيار متاثر شده و در صدد برطرف كردن خطاي غير عمدي خود بر مي‌آيند. از اين رو به‌دليل حساسيت موضوع و ضمانت اجراي قوانين حاكم بر عمل‌هاي جراحي، قانون نظام پزشكي جمهوري اسلامي ايران در 20دي 1374 تصويب شد تا دست‌اندركاران حرفه‌هاي پزشكي تحت نظارت قانون اقدامات درماني خود را انجام دهند كه نتيجه آن آرامش روحي و رواني براي شهروندان باشد....
é علل قصور پزشكي
قصور مصدر عربي و به‌معناي كوتاه آمدن يا ناتوان و عاجز شدن است. در اصطلاح حقوقي نيز ناظر بر اعمال پزشكي به فعل و ترك فعلي گفته مي‌شود كه موجب وارد شدن خسارت جاني و مالي به بيمار شود. به‌عنوان مثال وقتي عمل جراحي بيمار از سوي پزشك معالج بدون انجام آزمايش و بررسي‌هاي لازم صورت گيرد لوازم جراحي از قبيل گاز استريل و غيره در بدن بيمار جا بماند و موجب آبسه و عفونت براي بيمار يا نقص عضو و خطر مرگ شود به‌طور قطع قصور پزشكي رخ داده است. پس قصور پزشكي مترادف غفلت و خطايي است كه از سر سهل‌انگاري سرزند... اما در مقابل آن تقصير است كه به‌خطاي عمدي شناخته مي‌شود. به‌طور كلي قصور پزشكي به چهار دسته تقسيم مي‌شود: 1-‌ بي‌احتياطي، 2-‌ بي مبالاتي، 3-‌ نداشتن مهارت‌هاي علمي و عملي، 4-‌ رعايت نكردن نظامات دولتي.
1-‌ بي‌احتياطي به‌معناي انجام فعل بدون دقت لازم است، به فردي هم كه عاقبت انديش نيست بي‌احتياط گفته مي‌شود كه نتيجه عملش صدمه بدني يا ضرر مالي به افراد خواهد بود.
2-‌ بي‌مبالاتي نيز يك نوع ترك فعل است به‌معناي بي‌فكر و انديشه بودن كه در اصطلاح حقوقي به فردي گويند كه باترك فعل و از روي سهل‌انگاري و فراموشي، كاري را كه بايد انجام دهد انجام نمي‌دهد. مانند اين‌كه مي‌بايست پزشك معالج و جراح پس از عمل جراحي تفحص كند كه شيء ‌خارجي در بدن بيمار باقي نماند. اما اين اقدام را انجام نمي‌دهد يا اين‌كه نظارت دقيق بر عملكرد تيم پزشكي ندارد. از اين رو مطابق تبصره سوم ذيل ماده 295 قانون مجازات اسلامي قصور اين‌گونه تعريف شده است: هرگاه بر اثر بي‌احتياطي و بي مبالاتي و رعايت نكردن مقررات مربوط به امري، قتل يا ضرب و جرح واقع شود به نحوي كه اگر آن مقررات رعايت مي‌شد حادثه‌اي اتفاق نمي‌افتاد، قتل يا ضرب يا جرح صورت گرفته در حكم شبه عمد خواهد بود. پس باقي گذاشتن لوازم جراحي همانند گاز استريل در بدن بيمار در حكم شبه عمد است و تيم پزشكي مجازات شده و ضامن پرداخت خسارت بيمار خواهند بود....
3-‌ قصور پزشكي به عنوان يكي از انواع خطاهاي پزشكي و از جمله علل شكايات از شيوه درماني است كه از طولاني شدن روند درمان بر اثر تشخيص اشتباه بيماري آغاز و به از دست دادن سلامت يا نقص اعضاي بدن بر اثر تجويز اشتباه و عمل‌هاي جراحي غير ضروري و باقي گذاشتن اجسام خارجي در بدن بيمار و حتي فوت بيمار ختم مي‌شود. اين در حالي است كه به عقيده پزشكان متعهد و مجرب 50 درصد شكايت‌هاي ناشي از قصور پزشكي قابل پيشگيري است...
4-‌ همچنين با توجه به تبصره ذيل ماده 24 قانون نظام پزشكي جمهوري اسلامي ايران مصوب 1374 رعايت نكردن موازين شرعي قانوني مقررات صنفي حرفه‌اي و شغلي و سهل‌انگاري در انجام وظيفه قانوني به وسيله شاغلين حرفه پزشكي و وابسته به آن تخلف محسوب مي‌شود و متخلفين با توجه به‌شدت و ضعف عمل ارتكابي و تعدد و تكرار آن حسب مورد به مجازات‌هاي مذكور در قانون محكوم مي‌شوند كه شديد‌ترين درجه محكوميت ذكر شده در بند (و) همان تبصره است كه اشاره مي‌دارد: محروميت دايم از اشتغال به حرفه‌هاي پزشكي و وابسته در تمام كشور نتيجه تخلف و قصور پزشكي است.
é مهم‌ترين شكايت‌‌ها از پزشكان
با بررسي پرونده‌هاي قضايي تخلف پزشكان درمي‌يابيم بي‌احتياطي در بين طبيبان جوان و بي‌مبالاتي در پزشكان مسن بيشترين علت قصور پزشكي در كشور است. همچنين عمده شكايت‌ها به ترتيب عليه جراحان ارتوپدي، زنان و زايمان و مامايي به دادسراها ارجاع مي‌شود. در آخر با نگاه حقوقي بر محور دانش اجتماعي به‌نظر مي‌رسد بهبود روابط بين پزشك و بيمار و رعايت اخلاق حرفه‌اي حسب سوگند‌نامه پزشكي، كاهش روابط مالي ميان پزشك و بيمار و پرهيز از دريافت دستمزد مازاد، افزايش دانش و مهارت علمي- فني پزشكان، نظارت دقيق بر عمل‌هاي تيم پزشكي توسط پزشك مسئول، توجيه مناسب قبل از انجام فرايندهاي تشخيصي يا درماني و ارتقاي فني و تجهيزاتي مراكز درماني در كاهش قصور پزشكي و شكايات مرتبط تاثير بسزايي خواهد داشت.